Rękojmia, gwarancja i konsument (czyli nabywca)

Uzyskanie przez kupującego gwarancji na określony produkt, nie wyłącza uprawnienia kupującego wynikającego z rękojmi, która uregulowana jest w kodeksie cywilnym oraz w ustawie z dnia 27.07.2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej.

Wiele osób uważa, iż udzielenie im gwarancji przez sprzedawcę najlepiej chroni prawa kupującego, jednocześnie sądząc, iż udzielenie gwarancji, albo wykonywanie przez kupującego praw z gwarancji, powoduje iż nie można realizować praw przysługujących z rękojmi, a które bardzo dokładnie uregulowane są w w/w ustawach.

W rzeczywistości tak nie jest, albowiem prawa kupującego wynikające z gwarancji nie mają nic wspólnego z prawami wynikającymi z rękojmi, a udzielenie gwarancji przez sprzedawcę nie powoduje po stronie kupującego utraty uprawnień wynikających z rękojmi.

W/w ustawy dokładnie regulują te prawa, w przypadku zaś tzw. sprzedaży konsumenckiej (gdy sprzedającym jest podmiot prowadzący działalność gospodarczą, zaś kupującym osoba fizyczna, która nabywa towar, który nie jest przeznaczony do prowadzonej przez tą osobę działalności gospodarczej lub zawodowej), ustawą określającą uprawnienia kupującego jest ustawa o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej.

Jakie najważniejsze prawa daje konsumentowi (kupującemu) przedmiotowa ustawa.

1. Sprzedawca odpowiada wobec kupującego, jeżeli towar w chwili jego wydania jest niezgodny z umową, w przypadku zaś stwierdzenia niezgodności tego towaru przed upływem sześciu miesięcy od jego wydania kupującemu domniemywa się, że istniała ona w chwili wydania.

Powyższe uregulowanie ma ogromne znaczenie dowodowe w postępowaniu sądowym, albowiem we wskazanym sześciomiesięcznym okresie to sprzedawca będzie musiał w sądzie udowodnić, iż towar był zgodny z umową, a to oznacza, że ewentualne zaliczki w postępowaniu sądowym (np. na poczet wydania opinii przez biegłego sądowego, który określi, czy towar był zgodny z umową, poniesie sprzedawca, a nie kupujący.

2. Jeżeli towar jest niezgodny z umową, kupujący może żądać doprowadzenia go do stanu zgodnego z umową przez nieodpłatną naprawę albo wymianę na nowy, chyba że naprawa albo wymiana są niemożliwe lub wymagają nadmiernych kosztów. Nieodpłatność naprawy i wymiany oznacza, że sprzedawca ma również obowiązek zwrotu kosztów poniesionych przez kupującego, w szczególności kosztów demontażu, dostarczenia, robocizny, materiałów oraz ponownego zamontowania i uruchomienia.

3. Gdyby wymiana lub naprawa towaru była niemożliwa lub wymagałaby nadmiernych kosztów albo jeżeli sprzedawca nie zdoła uczynić zadość takiemu żądaniu w odpowiednim czasie, kupujący może żądać obniżenia ceny albo może od umowy odstąpić (od umowy nie można odstąpić, gdy niezgodność towaru z umową jest nieistotna)

Odstąpienie przez kupującego od umowy następuje przez odpowiednie oświadczenie złożone sprzedawcy, wówczas kupujący zwraca sprzedawcy towar, a sprzedawca zwraca kupującemu kwotę za towar zapłaconą.

4. Gdy sprzedawca otrzyma od kupującego żądanie naprawy lub wymiany towaru i nie ustosunkuje się do tego żądania w terminie 14 dni, uważa się, że uznał je za uzasadnione. Wówczas sprzedawca musi naprawić lub wymienić towar, a gdy tego nie zrobi, zmusi go do tego Sąd, gdy stosowny pozew zostanie do Sądu skierowany.

5. Sprzedawca odpowiada za niezgodność towaru z umową jedynie, gdy ta stwierdzona zostanie przed upływem dwóch lat od wydania towaru kupującemu - termin ten biegnie na nowo w razie wymiany towaru.

6. Kupujący traci w/w uprawnienia, jeżeli przed upływem dwóch miesięcy od stwierdzenia niezgodności towaru z umową nie zawiadomi o tym sprzedawcy. Do zachowania terminu wystarczy wysłanie zawiadomienia przed jego upływem.

7. Opisanych wyżej uprawnień kupującego, a wynikających z rękojmi, strony (sprzedawca i kupujący) nie mogą ograniczyć, ani wyłączyć w skutek zawartej między sobą umowy, która miałaby określać, iż sprzedawca nie odpowiada za wady fizyczne i prawne towaru.

Radca prawny Dariusz Budnik
Kancelaria Prawna Cyman i Wspólnicy sp. kom
www.lawagency.pl